wijnliefhebbers

Volledige versie: Jean Chauvenet - Nuits Saint Georges
U bekijkt momenteel een uitgeklede versie van ons materiaal. De volledige versie met bijbehorende opmaak weergeven.
Ik schets even het verhaal. Zondag kwamen mijn 2 drinkebroeders langs om zich tegoed te doen aan gegist druivensap. Ik wilde graag mooi eindigen maar het werd een teleurstelling:

Christophe Drag, de sterke man aan het hoofd van het domaine Jean Chauvenet, krijgt toch kransen toegeworpen van oa Clive Coates en Allen Meadows omwille van het feit dat hij dit domein op een hoger niveau heeft getild. Zijn Vaucrains is zijn cuvée phare en wordt vaak grand cru kwaliteiten aangemeten. Ook zijn 2009 wordt goed besproken; Coates quoteerde hem met 17.5/20. Maar een wijn moet het ook nog in het glas waar maken. Dat deed hij voor alle duidelijkheid niet gisteren. Een atypische neus van opgelegde kersjes was eigenlijk nog wel best ok, maar in de mond geen evenwicht, te weinig materie ook. Hoe kan dat nu, vraagt een mens zich af? Benieuwd of hij vandaag meer laat zien.


Op dag 2 alles behalve beterschap. Ik twijfelde om 'm niet weg te kappen. Gelukkig bedacht ik me en gaf 'm nog een derde kans.
De neus blijft wat atypisch met de opgelegde kersen. Maar toch ook die ingehouden kracht dat je vaak bij de grote tegenkomt. Iets aards ook. De mond is echt volledig open geplooid. Een materie en kracht om u tegen te zeggen. En toch redelijk wat tannines. Waar komt dat nu ineens vandaan? Er is een lange afdronk met kersjes die maar blijven aanhouden. Toeme, veel te jong open gedaan.
(07-07-2020 09:18 PM)Fre schreef: [ -> ]Ik schets even het verhaal. Zondag kwamen mijn 2 drinkebroeders langs om zich tegoed te doen aan gegist druivensap. Ik wilde graag mooi eindigen maar het werd een teleurstelling:

Christophe Drag, de sterke man aan het hoofd van het domaine Jean Chauvenet, krijgt toch kransen toegeworpen van oa Clive Coates en Allen Meadows omwille van het feit dat hij dit domein op een hoger niveau heeft getild. Zijn Vaucrains is zijn cuvée phare en wordt vaak grand cru kwaliteiten aangemeten. Ook zijn 2009 wordt goed besproken; Coates quoteerde hem met 17.5/20. Maar een wijn moet het ook nog in het glas waar maken. Dat deed hij voor alle duidelijkheid niet gisteren. Een atypische neus van opgelegde kersjes was eigenlijk nog wel best ok, maar in de mond geen evenwicht, te weinig materie ook. Hoe kan dat nu, vraagt een mens zich af? Benieuwd of hij vandaag meer laat zien.


Op dag 2 alles behalve beterschap. Ik twijfelde om 'm niet weg te kappen. Gelukkig bedacht ik me en gaf 'm nog een derde kans.
De neus blijft wat atypisch met de opgelegde kersen. Maar toch ook die ingehouden kracht dat je vaak bij de grote tegenkomt. Iets aards ook. De mond is echt volledig open geplooid. Een materie en kracht om u tegen te zeggen. En toch redelijk wat tannines. Waar komt dat nu ineens vandaan? Er is een lange afdronk met kersjes die maar blijven aanhouden. Toeme, veel te jong open gedaan.

Amai, toch wel verbazend! Heb je er nog?
Uiterst verbazend en toch wel een van de grootste metamorfosen ooit meegemaakt. Alles is op
Anderzijds, opgelegde kersen in de neus en kersen in de afdronk...
Toch een beetje pover voor een pinot noir, nee?
(08-07-2020 07:27 AM)vinejo schreef: [ -> ]Anderzijds, opgelegde kersen in de neus en kersen in de afdronk...
Toch een beetje pover voor een pinot noir, nee?

Klinkt alsof er weinig geloof wordt gehecht aan de toch wel verrassende plotwending.
Maar goed, de proof of the pudding is in the eating en in dit geval dus de drinking. Ik geef toe dat de neus ietwat apart is voor een pinot noir van een groot terroir. Maar dat werd ruimschoots goed gemaakt door de lengte en complexiteit die in de mond tentoon werd gespreid.
(08-07-2020 09:14 AM)Fre schreef: [ -> ]
(08-07-2020 07:27 AM)vinejo schreef: [ -> ]Anderzijds, opgelegde kersen in de neus en kersen in de afdronk...
Toch een beetje pover voor een pinot noir, nee?

Klinkt alsof er weinig geloof wordt gehecht aan de toch wel verrassende plotwending.
Maar goed, de proof of the pudding is in the eating en in dit geval dus de drinking. Ik geef toe dat de neus ietwat apart is voor een pinot noir van een groot terroir. Maar dat werd ruimschoots goed gemaakt door de lengte en complexiteit die in de mond tentoon werd gespreid.

Fake news!!
Big Grin
Rustig hé, Donald Tongue
Koppelingen