Comm. G.B. Burlotto

[Dc]

Comm. G.B. Burlotto Langhe Nebbiolo 2011

Via een collega op het werk rechtstreeks van Italië laten meekomen. Een huis waar ze al jaren op bezoek gingen, dus ik moest er wel eens iets van proberen.

Dronk anderhalf jaar geleden deze al eens, maar was toen echt te stug.

Gisteren een nieuwe kans en ik ben blij dat ik hem even heb laten liggen

Doorzichtige wijn (Nebbiolo...)
Dik uur in de karaf.
Jam in de neus van aardbeien, klein beetje liquoreus ook (maar niet de storende variant).
Meer gemaakt op elegantie dan op power.
Tanines nog aanwezig en zeker nog niet "kapot", kan nog even mee.
P/Q zeker dik in orde. Betaalde er 12 euro voor. Een van de betere Langhe Nebbiolo's dat ik in die prijsklasse dronk.

Heb er ook nog de Barbera van, zal volgend jaar ook open gaan

[vinejo]

(04-12-2015 11:40 AM)Dc schreef:  Comm. G.B. Burlotto Langhe Nebbiolo 2011

Via een collega op het werk rechtstreeks van Italië laten meekomen. Een huis waar ze al jaren op bezoek gingen, dus ik moest er wel eens iets van proberen.

Dronk anderhalf jaar geleden deze al eens, maar was toen echt te stug.

Gisteren een nieuwe kans en ik ben blij dat ik hem even heb laten liggen

Doorzichtige wijn (Nebbiolo...)
Dik uur in de karaf.
Jam in de neus van aardbeien, klein beetje liquoreus ook (maar niet de storende variant).
Meer gemaakt op elegantie dan op power.
Tanines nog aanwezig en zeker nog niet "kapot", kan nog even mee.
P/Q zeker dik in orde. Betaalde er 12 euro voor. Een van de betere Langhe Nebbiolo's dat ik in die prijsklasse dronk.

Heb er ook nog de Barbera van, zal volgend jaar ook open gaan

Dronk woensdag ook een Langhe nebbiolo (van Ca del Baio) en die leek perfect op jouw beschrijving. De tannines in dit soort wijnen storen me soms, en ik heb meestal het gevoel dat ze er nooit volledig uit zullen gaan...

[Dc]

(04-12-2015 02:43 PM)vinejo schreef:  

(04-12-2015 11:40 AM)Dc schreef:  Comm. G.B. Burlotto Langhe Nebbiolo 2011

Via een collega op het werk rechtstreeks van Italië laten meekomen. Een huis waar ze al jaren op bezoek gingen, dus ik moest er wel eens iets van proberen.

Dronk anderhalf jaar geleden deze al eens, maar was toen echt te stug.

Gisteren een nieuwe kans en ik ben blij dat ik hem even heb laten liggen

Doorzichtige wijn (Nebbiolo...)
Dik uur in de karaf.
Jam in de neus van aardbeien, klein beetje liquoreus ook (maar niet de storende variant).
Meer gemaakt op elegantie dan op power.
Tanines nog aanwezig en zeker nog niet "kapot", kan nog even mee.
P/Q zeker dik in orde. Betaalde er 12 euro voor. Een van de betere Langhe Nebbiolo's dat ik in die prijsklasse dronk.

Heb er ook nog de Barbera van, zal volgend jaar ook open gaan

Dronk woensdag ook een Langhe nebbiolo (van Ca del Baio) en die leek perfect op jouw beschrijving. De tannines in dit soort wijnen storen me soms, en ik heb meestal het gevoel dat ze er nooit volledig uit zullen gaan...

Ja snap wat je ermee wilt zeggen. Stel me die vraag ook wel soms. Heb er geen meer van omdat ik hier het gevoel heb dat de wijn niet per se meer beter wordt (kan nog wel even mee maar vraag me dan af of laten liggen nog een meerwaarde gaat bieden)

[Kupers]

Onlangs dronk ik van deze producent de Barolo Vigneto Cannubi 2011, naast een aantal Barbaresco's van Sottimano uit hetzelfde jaar. Het verschil in stijl kon niet duidelijker zijn, zeker niet als je weet dat Burlotto traditioneel werkt met grote botti en Sottimano de moderne stijl van turbo-oaking aanhangt.

Het was bijna onmogelijk om de verschillende barbaresco's van elkaar te onderscheiden, in de neus wel nog, maar in de mond liep je tegen een muur van tannines, een echte palate killer op dit moment. Naar het schijnt is dit beter na 10-15 jaar maar het was niet mijn ding, ik moet toch een andere indicatie dan tannine vinden, zeker als je meer dan 40 euro per fles betaalt.

De Barolo daarentegen was prachtig, heel mooi floraal op de neus, met iets gedroogd kruidigs, open op het palet met natuurlijk duidelijke tannines maar wel iets meer in balans met een frisse aciditeit. Een ware verademing na Sottimano. Prijzig maar wel kwalitatief zeer zeer mooi.

[Dc]

Comm. G.B. Burlotto Barbera D'Alba 2011

Dikke 2u op voorhand geopend. Kwam me voller over dan de Nebbiolo en sprak mij persoonlijk iets meer aan. Iets meer diepgang.

Donker fruit, hout, zachte tannines. Toonde zich heel mooi.

[Monique]

Afgelopen week naar Alba geweest, met name om truffels te eten en diverse wijnen te proeven/kopen.
Bij Comm. G.B. Burlotto een afspraak gemaakt en het hele gamma 2013/2016 geproefd nadat we zeer gastvrij ontvangen werden door een van de vrouwelijke eigenaren.
Eerst de kelders bezocht en uitleg gekregen over de vinificatie. Alles gebeurd vrij traditioneel, de Cru Barolo's worden zelfs nog met de voeten getreden en de gebruikte vaten zijn 350 en 500 l. groot.
Het is een prachtig oud pand van haar over-over-overgrootvader, er is veel bijgebouwd in de oude stijl en veel originele elementen zijn nog aanwezig, prachtige tegelvloeren, massieve houten deuren, een grote binnenplaats met oude struiken en bomen, overhangende wingerd tot op de grond. Prachtig.
Helaas zijn alle Barolo's uit 2013 al uitverkocht, de 2014 komt in mei op de markt, maar daar moet je dan ook al voor inschrijven...
De Nebbiolo Langhe 2015 en de Barbera d'Alba Aves 2016 zijn uitstekend van kwaliteit. De eerste fragiel, licht, elegant en rond, de tweede eerder robuust maar niet te zwaar, mooi op het fruit gemaakt. Ik denk toegankelijker dan de 2015.
Na anderhalf uur proeven (en kopen) en veel uitleg over de streek zijn we met een voldaan gevoel verder gegaan.

[wvd]

Straf dat er van deze producent al jaren geen fles meer gedronken lijkt door iemand op dit forum.
Ik heb me dan maar opgeofferd...
Zondag dus na wat rondscharrelen in de kelder de "instap" barolo 2019 geopend. Fabio drukt iedereen die er passeert op het hart zijn wijnen jong de drinken, als er nog volop fruit is. De vraag die de liefhebber zich dan stelt is: "wat mankeert er dan aan die wijnen? En moet je een Barolo dan niet minstens 10 jaar wegleggen?"
De proef op de som dan maar dacht ik zo. Gedecanteerd, of beter, gekaraffeerd ttz een beetje woester dan je bij een oude wijn zou doen. De juiste glazen bovengehaald en hop, neus in het glas.... en ..... en..... en......? Ha, eindelijk een vleugje fruit, heel timide, maar fijntjes, heel proper, elegant floraal. In de mond halfvol, vrij intense spanning in het midden, goede afdronk met minerale toets maar ook duidelijke tannine. Dat gaat dan beter aan tafel, maar toch deftig naar mijn voeten gekregen voor: "Kindermoord! En dan nog veel te laat geopend ook! Gaat ge het dan nooit leren...?"
Enfin, zeker goede wijn, maar had meer verwacht, bleef wat op de honger voor een wijn van deze prijsklasse. En dus gisteren opnieuw. Zoals verwacht nu veeeel geuriger, vetter in de mond, zachter ook zonder de spanning te verliezen, mega! Ter info: de Clauzet (zie aldaar) was eerder voor mij... Vera confisqueerde de rest van de karaf...
Conclusie: laat Fabio zijn wijn maar jong drinken, wij gaan toch nog even wachten....

[wvd]

Gisteren op restaurant met bevriend echtpaar wijnliefhebbers. Dan brengen we elk één fles mee, die blind wordt geschonken.
Het was mijn beurt om de witte te voorzien en ik had een klein beetje vals gespeeld. Er was dus bijzonder weinig kans dat de anderen die fles konden raden, maar het leek me wel een echt interessante wijn, daarover meer elders.

Daarna kreeg ik zelf een mooie rode onder de neus geschoven.
Redelijk rijpe kleur, maar nog lang geen oranje rand. De neus was héél mooi, maar had duidelijk wat tijd nodig. Na flink walsen kwam hij pas echt los. Vera en ik zaten eigenlijk vrij snel in Italië en dachten aan Nebbiolo uit de betere, hogere kwaliteitsregionen.

Maar de mond bracht ons toch aan het twijfelen. Enerzijds nog behoorlijk jong en fruitig, anderzijds opvallend weinig tannine. Of beter: ze waren er wel, maar zo ongelooflijk zacht en zalvend dat ze totaal niet stoorden. Geen Langhe dus, dachten we.

Maar toch te vol en krachtig voor Alto-Piemonte of Valtellina en toch ook ander geur- en smaakprofiel.
Dan toch maar richting Barolo? Of misschien eerder Barbaresco, want daar zijn de tannines toch soms iets minder geprononceerd in een nog redelijk jonge wijn. Zo dachten we want van tertiaire aroma's was eigenlijk nog geen spoor te bekennen.

Dat het een toppertje was, werd met elke draai aan het glas en elk nipje duidelijker: behalve bijzonder charmant, bleek het ook een erg gelaagde, complexe wijn die, alhoewel al erg aantrekkelijk, zeker nog vele jaren aan positieve ontwikkeling tegemoet gaat.

Eigenlijk geen moment aan Burlotto gedacht, shame on me, want ik wist eigenlijk dat hij daar grote fan van was. En ja, Burlotto is natuurlijk dé Barolo-kampioen van de edele tannines en het jaar hielp ook natuurlijk.

Het was dus een schitterende Barolo Monvigliero 2012, net na onze aankomst geopend gedecanteerd, dus geen uren op voorhand gelucht. Wat een heerlijke fles en ook nog maar eens bewezen dat blind proeven toch vooral een uitstekende manier is om jezelf met de nodige overtuiging op het verkeerde been te zetten.
   

[Olivier]

(Gisteren 02:31 PM)wvd schreef:  Gisteren op restaurant met bevriend echtpaar wijnliefhebbers. Dan brengen we elk één fles mee, die blind wordt geschonken.
Het was mijn beurt om de witte te voorzien en ik had een klein beetje vals gespeeld. Er was dus bijzonder weinig kans dat de anderen die fles konden raden, maar het leek me wel een echt interessante wijn, daarover meer elders.

Daarna kreeg ik zelf een mooie rode onder de neus geschoven.
Redelijk rijpe kleur, maar nog lang geen oranje rand. De neus was héél mooi, maar had duidelijk wat tijd nodig. Na flink walsen kwam hij pas echt los. Vera en ik zaten eigenlijk vrij snel in Italië en dachten aan Nebbiolo uit de betere, hogere kwaliteitsregionen.

Maar de mond bracht ons toch aan het twijfelen. Enerzijds nog behoorlijk jong en fruitig, anderzijds opvallend weinig tannine. Of beter: ze waren er wel, maar zo ongelooflijk zacht en zalvend dat ze totaal niet stoorden. Geen Langhe dus, dachten we.

Maar toch te vol en krachtig voor Alto-Piemonte of Valtellina en toch ook ander geur- en smaakprofiel.
Dan toch maar richting Barolo? Of misschien eerder Barbaresco, want daar zijn de tannines toch soms iets minder geprononceerd in een nog redelijk jonge wijn. Zo dachten we want van tertiaire aroma's was eigenlijk nog geen spoor te bekennen.

Dat het een toppertje was, werd met elke draai aan het glas en elk nipje duidelijker: behalve bijzonder charmant, bleek het ook een erg gelaagde, complexe wijn die, alhoewel al erg aantrekkelijk, zeker nog vele jaren aan positieve ontwikkeling tegemoet gaat.

Eigenlijk geen moment aan Burlotto gedacht, shame on me, want ik wist eigenlijk dat hij daar grote fan van was. En ja, Burlotto is natuurlijk dé Barolo-kampioen van de edele tannines en het jaar hielp ook natuurlijk.

Het was dus een schitterende Barolo Monvigliero 2012, net na onze aankomst geopend gedecanteerd, dus geen uren op voorhand gelucht. Wat een heerlijke fles en ook nog maar eens bewezen dat blind proeven toch vooral een uitstekende manier is om jezelf met de nodige overtuiging op het verkeerde been te zetten.

Een Barolo met edele tannines, dat klinkt goed. Is dit nog enigszins betaalbaar?

[Fre]

(Gisteren 04:49 PM)Olivier schreef:  

(Gisteren 02:31 PM)wvd schreef:  Gisteren op restaurant met bevriend echtpaar wijnliefhebbers. Dan brengen we elk één fles mee, die blind wordt geschonken.
Het was mijn beurt om de witte te voorzien en ik had een klein beetje vals gespeeld. Er was dus bijzonder weinig kans dat de anderen die fles konden raden, maar het leek me wel een echt interessante wijn, daarover meer elders.

Daarna kreeg ik zelf een mooie rode onder de neus geschoven.
Redelijk rijpe kleur, maar nog lang geen oranje rand. De neus was héél mooi, maar had duidelijk wat tijd nodig. Na flink walsen kwam hij pas echt los. Vera en ik zaten eigenlijk vrij snel in Italië en dachten aan Nebbiolo uit de betere, hogere kwaliteitsregionen.

Maar de mond bracht ons toch aan het twijfelen. Enerzijds nog behoorlijk jong en fruitig, anderzijds opvallend weinig tannine. Of beter: ze waren er wel, maar zo ongelooflijk zacht en zalvend dat ze totaal niet stoorden. Geen Langhe dus, dachten we.

Maar toch te vol en krachtig voor Alto-Piemonte of Valtellina en toch ook ander geur- en smaakprofiel.
Dan toch maar richting Barolo? Of misschien eerder Barbaresco, want daar zijn de tannines toch soms iets minder geprononceerd in een nog redelijk jonge wijn. Zo dachten we want van tertiaire aroma's was eigenlijk nog geen spoor te bekennen.

Dat het een toppertje was, werd met elke draai aan het glas en elk nipje duidelijker: behalve bijzonder charmant, bleek het ook een erg gelaagde, complexe wijn die, alhoewel al erg aantrekkelijk, zeker nog vele jaren aan positieve ontwikkeling tegemoet gaat.

Eigenlijk geen moment aan Burlotto gedacht, shame on me, want ik wist eigenlijk dat hij daar grote fan van was. En ja, Burlotto is natuurlijk dé Barolo-kampioen van de edele tannines en het jaar hielp ook natuurlijk.

Het was dus een schitterende Barolo Monvigliero 2012, net na onze aankomst geopend gedecanteerd, dus geen uren op voorhand gelucht. Wat een heerlijke fles en ook nog maar eens bewezen dat blind proeven toch vooral een uitstekende manier is om jezelf met de nodige overtuiging op het verkeerde been te zetten.

Een Barolo met edele tannines, dat klinkt goed. Is dit nog enigszins betaalbaar?

Klopt, ik ben ze nog maar zelden tegen gekomen. Maar Burlotto is wel gekend om zijn fijnere stijl, niet? (nog nooit gedronken trouwens). Op basis van de kleur, lijkt deze wijn toch al meer geëvolueerd...

[Thomas]

(Gisteren 04:49 PM)Olivier schreef:  Een Barolo met edele tannines, dat klinkt goed. Is dit nog enigszins betaalbaar?

Monvigliero is ongeveer de meest gehypete cru in Verduno (en volgens Gianluca Di Taranto) de meest Bourgondische...

De 2021 van Burlotto zit op wine-searcher tussen de €220 en €500.

[wvd]

@Fre Over de kleur: klopt, ik was zelf ook een beetje verrast toen ik de foto achteraf zag. Daarop zie je inderdaad al een zweem van oranje, terwijl we die op restaurant eigenlijk helemaal niet zo waarnamen. Integendeel, ik vond hem daar eerder nog wat roze ogen. Maar ja, kleur op een foto, en zeker onder kunstlicht, is toch altijd net iets anders dan wat je live in het glas ziet.

Wat de stijl betreft: Burlotto maakt inderdaad erg genuanceerde wijnen, die vaak wat minder gestructureerd en krachtig overkomen dan sommige andere grote Barolo’s. Maar wat ze misschien aan brute kracht missen, maken ze ruimschoots goed met ragfijne nuances, finesse en vooral een enorme drinkbaarheid. Dat was ook precies wat mij bij deze wijn zo charmeerde.

En die prijzen van Monvigliero... tja, ze staan inderdaad op die websites. ? Ik kan de mijne er bij wijze van spreken ook voor € 1.000 op zetten. Dat zegt natuurlijk nog niet dat iemand ze daar ook voor koopt.

Gelukkig heeft de vriend die deze fles meebracht al jaren een rechtstreekse lijn met het domein: hij logeert er elk jaar, eet er met de familie en haalt er zijn allocatie op. En daar ben ik dan weer de gelukkige van, want hij biedt mij daar elk jaar een paar flessen van aan. Op die manier is zo’n wijn natuurlijk een heel ander verhaal dan wanneer je hem vandaag via de markt moet proberen te kopen.

En Monvigliero is inderdaad een apart terroir. Dat merk je vooral als je verschillende jaargangen of wijnen naast elkaar proeft. Het heeft echt een eigen karakter. Maar dat is voor mij niet hetzelfde als zeggen dat Monvigliero noodzakelijk zoveel “beter” is dan andere topwijnen uit de Langhe. Het is vooral anders en ik hou erg van wat die plek geeft. Maar er zijn nog heel wat andere Barolo’s en Langhe-wijnen waar ik minstens even graag een fles van openmaak.