Welkom, gast!


 
Waardering:
  • 0 stemmen - gemiddelde waardering is 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Wat ben jij aan het drinken uit Midden-Italië?
20-08-2021, 01:20 PM
Bericht: #41
RE: Wat ben jij aan het drinken uit Midden-Italië?
(19-08-2021 04:41 PM)wvd schreef:  Wat kan een wat gerijpte Brunello toch lekker zijn! Deze Ciacci Piccolomini d'Aragona 2010 bereikt zo stilaan het niveau waar het voor mij begint met de eerste voorzichtige tertiaire aroma's die komen piepen. In de mond halfvol, elegant, mooi fruit nog met lengte voldoende structuur voor nog minstens een decennium. Deze wijn heeft misschien niet de finesse of complexiteit noch dat intrigerende van een Costanti, Biondi-Santi of Siro Pacenti om maar een paar van mijn favorieten te noemen, maar ik vind hem toch heel wat interessanter dan vele Brunello's uit de vlakte rond Sant Angelo.

Ik heb zelf nog maar weinig brunelli mogen drinken. Maar na een een flesje te ledigen bij een bevriend collega - een 2008 Fanti die me wel heel erg beviel - heb ik me wel enkele flessen 2015 en ondertussen ook 2016 aangeschaft van verschillende huizen, waaronder Ciacci Piccolomini. Het moeilijkste is wellicht eraf blijven, wat me tot hiertoe wel nog lukt. Zonder een concreet idee hoe lang ze dan wel mogen liggen en of het kindermoord is om er nu al een open te snokken... Voorlopig probeer ik mijn drang naar sangiovese te koelen met rosso's en chianti's.
20-08-2021, 05:57 PM
Bericht: #42
RE: Wat ben jij aan het drinken uit Midden-Italië?
(20-08-2021 01:20 PM)ntr0 schreef:  
(19-08-2021 04:41 PM)wvd schreef:  Wat kan een wat gerijpte Brunello toch lekker zijn! Deze Ciacci Piccolomini d'Aragona 2010 bereikt zo stilaan het niveau waar het voor mij begint met de eerste voorzichtige tertiaire aroma's die komen piepen. In de mond halfvol, elegant, mooi fruit nog met lengte voldoende structuur voor nog minstens een decennium. Deze wijn heeft misschien niet de finesse of complexiteit noch dat intrigerende van een Costanti, Biondi-Santi of Siro Pacenti om maar een paar van mijn favorieten te noemen, maar ik vind hem toch heel wat interessanter dan vele Brunello's uit de vlakte rond Sant Angelo.

Ik heb zelf nog maar weinig brunelli mogen drinken. Maar na een een flesje te ledigen bij een bevriend collega - een 2008 Fanti die me wel heel erg beviel - heb ik me wel enkele flessen 2015 en ondertussen ook 2016 aangeschaft van verschillende huizen, waaronder Ciacci Piccolomini. Het moeilijkste is wellicht eraf blijven, wat me tot hiertoe wel nog lukt. Zonder een concreet idee hoe lang ze dan wel mogen liggen en of het kindermoord is om er nu al een open te snokken... Voorlopig probeer ik mijn drang naar sangiovese te koelen met rosso's en chianti's.

Dat lijkt me een verstandig idee. De meeste Rosso's kunnen al na enkele jaren erg mooi zijn en dat is meestal ook de bedoeling. Uitzonderingen zijn bvb Biondi-Santi, Salvione en de Vermiglio van Costanti. Diens Rosso 2017 vind ik al heel mooi, de 2018 is duidelijk wat minder vlot nu.
Met Chianti van de betere soort wacht je ook best even. Ik vind Gagliole's Rubiolo één van de mooiste "Normale" en die drink ik al dadelijk als die binnen komt, maar ik heb ook ondervonden dat ook deze er met enkele jaren fles op vooruit gaat. Met Fèlsina, Fontodi, Istine en zeker Rampolla heb je best ook wat geduld. Vignamaggio en zeker Pagliarese zijn ook jong al erg mooi. De meeste Riserva's en Gran Selezione's daarentegen vragen echt wel geduld, sommige zelfs evenveel als de betere Brunello's.

WVD (Wijnhandel Leuvin, gespecialiseerd in het betere werk uit Frankrijk en Italië)
20-08-2021, 09:05 PM
Bericht: #43
RE: Wat ben jij aan het drinken uit Midden-Italië?
(20-08-2021 05:57 PM)wvd schreef:  
(20-08-2021 01:20 PM)ntr0 schreef:  
(19-08-2021 04:41 PM)wvd schreef:  Wat kan een wat gerijpte Brunello toch lekker zijn! Deze Ciacci Piccolomini d'Aragona 2010 bereikt zo stilaan het niveau waar het voor mij begint met de eerste voorzichtige tertiaire aroma's die komen piepen. In de mond halfvol, elegant, mooi fruit nog met lengte voldoende structuur voor nog minstens een decennium. Deze wijn heeft misschien niet de finesse of complexiteit noch dat intrigerende van een Costanti, Biondi-Santi of Siro Pacenti om maar een paar van mijn favorieten te noemen, maar ik vind hem toch heel wat interessanter dan vele Brunello's uit de vlakte rond Sant Angelo.

Ik heb zelf nog maar weinig brunelli mogen drinken. Maar na een een flesje te ledigen bij een bevriend collega - een 2008 Fanti die me wel heel erg beviel - heb ik me wel enkele flessen 2015 en ondertussen ook 2016 aangeschaft van verschillende huizen, waaronder Ciacci Piccolomini. Het moeilijkste is wellicht eraf blijven, wat me tot hiertoe wel nog lukt. Zonder een concreet idee hoe lang ze dan wel mogen liggen en of het kindermoord is om er nu al een open te snokken... Voorlopig probeer ik mijn drang naar sangiovese te koelen met rosso's en chianti's.

Dat lijkt me een verstandig idee. De meeste Rosso's kunnen al na enkele jaren erg mooi zijn en dat is meestal ook de bedoeling. Uitzonderingen zijn bvb Biondi-Santi, Salvione en de Vermiglio van Costanti. Diens Rosso 2017 vind ik al heel mooi, de 2018 is duidelijk wat minder vlot nu.
Met Chianti van de betere soort wacht je ook best even. Ik vind Gagliole's Rubiolo één van de mooiste "Normale" en die drink ik al dadelijk als die binnen komt, maar ik heb ook ondervonden dat ook deze er met enkele jaren fles op vooruit gaat. Met Fèlsina, Fontodi, Istine en zeker Rampolla heb je best ook wat geduld. Vignamaggio en zeker Pagliarese zijn ook jong al erg mooi. De meeste Riserva's en Gran Selezione's daarentegen vragen echt wel geduld, sommige zelfs evenveel als de betere Brunello's.

Ik probeer geduld te hebben, want ik streef naar het beste. Maar in het weekend doen we graag een flesje open dus ben ik ook op zoek naar wat onmiddellijk drinkgenot. Volgens mij is 80% van mijn rode wijnen nog niet op zijn top, maar dat kan ook overschatting zijn.
Een ander probleem is dat ik nog niet weet of ik een bepaalde wijn liever eerder jong dan wel gerijpt drink. Ik ben nog maar een paar jaar into wine, dus ben nog op ontdekking. (top)kwaliteit zal ik bijna steeds appreciëren. Maar dat valt eerlijk gezegd buiten mijn budget. (een enkel flesje misschien).
Laatste rosso die ik dronk was de 2018 Il Poggione. Voor mij was die dik ok. Topkleur, Gewoon strak en verfijnd in de mond met voldoende souplesse. De smaken en geuren benoemen vind ik extreem moeilijk.

Ik moet dringend naar een proeverij met Italiaanse wijnen Wink
21-08-2021, 10:01 AM
Bericht: #44
RE: Wat ben jij aan het drinken uit Midden-Italië?
(20-08-2021 09:05 PM)ntr0 schreef:  
(20-08-2021 05:57 PM)wvd schreef:  
(20-08-2021 01:20 PM)ntr0 schreef:  
(19-08-2021 04:41 PM)wvd schreef:  Wat kan een wat gerijpte Brunello toch lekker zijn! Deze Ciacci Piccolomini d'Aragona 2010 bereikt zo stilaan het niveau waar het voor mij begint met de eerste voorzichtige tertiaire aroma's die komen piepen. In de mond halfvol, elegant, mooi fruit nog met lengte voldoende structuur voor nog minstens een decennium. Deze wijn heeft misschien niet de finesse of complexiteit noch dat intrigerende van een Costanti, Biondi-Santi of Siro Pacenti om maar een paar van mijn favorieten te noemen, maar ik vind hem toch heel wat interessanter dan vele Brunello's uit de vlakte rond Sant Angelo.

Ik heb zelf nog maar weinig brunelli mogen drinken. Maar na een een flesje te ledigen bij een bevriend collega - een 2008 Fanti die me wel heel erg beviel - heb ik me wel enkele flessen 2015 en ondertussen ook 2016 aangeschaft van verschillende huizen, waaronder Ciacci Piccolomini. Het moeilijkste is wellicht eraf blijven, wat me tot hiertoe wel nog lukt. Zonder een concreet idee hoe lang ze dan wel mogen liggen en of het kindermoord is om er nu al een open te snokken... Voorlopig probeer ik mijn drang naar sangiovese te koelen met rosso's en chianti's.

Dat lijkt me een verstandig idee. De meeste Rosso's kunnen al na enkele jaren erg mooi zijn en dat is meestal ook de bedoeling. Uitzonderingen zijn bvb Biondi-Santi, Salvione en de Vermiglio van Costanti. Diens Rosso 2017 vind ik al heel mooi, de 2018 is duidelijk wat minder vlot nu.
Met Chianti van de betere soort wacht je ook best even. Ik vind Gagliole's Rubiolo één van de mooiste "Normale" en die drink ik al dadelijk als die binnen komt, maar ik heb ook ondervonden dat ook deze er met enkele jaren fles op vooruit gaat. Met Fèlsina, Fontodi, Istine en zeker Rampolla heb je best ook wat geduld. Vignamaggio en zeker Pagliarese zijn ook jong al erg mooi. De meeste Riserva's en Gran Selezione's daarentegen vragen echt wel geduld, sommige zelfs evenveel als de betere Brunello's.

Ik probeer geduld te hebben, want ik streef naar het beste. Maar in het weekend doen we graag een flesje open dus ben ik ook op zoek naar wat onmiddellijk drinkgenot. Volgens mij is 80% van mijn rode wijnen nog niet op zijn top, maar dat kan ook overschatting zijn.
Een ander probleem is dat ik nog niet weet of ik een bepaalde wijn liever eerder jong dan wel gerijpt drink. Ik ben nog maar een paar jaar into wine, dus ben nog op ontdekking. (top)kwaliteit zal ik bijna steeds appreciëren. Maar dat valt eerlijk gezegd buiten mijn budget. (een enkel flesje misschien).
Laatste rosso die ik dronk was de 2018 Il Poggione. Voor mij was die dik ok. Topkleur, Gewoon strak en verfijnd in de mond met voldoende souplesse. De smaken en geuren benoemen vind ik extreem moeilijk.

Ik moet dringend naar een proeverij met Italiaanse wijnen Wink

Il Poggione is P/K voor mij ook van het beste dat er is. De Rosso kan ook zeker makkelijk 10 jaar mee
21-08-2021, 12:04 PM (Dit bericht is het laatst bewerkt op 21-08-2021 om 12:05 PM door wvd.)
Bericht: #45
RE: Wat ben jij aan het drinken uit Midden-Italië?
(21-08-2021 10:01 AM)BartS schreef:  
(20-08-2021 09:05 PM)ntr0 schreef:  
(20-08-2021 05:57 PM)wvd schreef:  
(20-08-2021 01:20 PM)ntr0 schreef:  
(19-08-2021 04:41 PM)wvd schreef:  Wat kan een wat gerijpte Brunello toch lekker zijn! Deze Ciacci Piccolomini d'Aragona 2010 bereikt zo stilaan het niveau waar het voor mij begint met de eerste voorzichtige tertiaire aroma's die komen piepen. In de mond halfvol, elegant, mooi fruit nog met lengte voldoende structuur voor nog minstens een decennium. Deze wijn heeft misschien niet de finesse of complexiteit noch dat intrigerende van een Costanti, Biondi-Santi of Siro Pacenti om maar een paar van mijn favorieten te noemen, maar ik vind hem toch heel wat interessanter dan vele Brunello's uit de vlakte rond Sant Angelo.

Ik heb zelf nog maar weinig brunelli mogen drinken. Maar na een een flesje te ledigen bij een bevriend collega - een 2008 Fanti die me wel heel erg beviel - heb ik me wel enkele flessen 2015 en ondertussen ook 2016 aangeschaft van verschillende huizen, waaronder Ciacci Piccolomini. Het moeilijkste is wellicht eraf blijven, wat me tot hiertoe wel nog lukt. Zonder een concreet idee hoe lang ze dan wel mogen liggen en of het kindermoord is om er nu al een open te snokken... Voorlopig probeer ik mijn drang naar sangiovese te koelen met rosso's en chianti's.

Dat lijkt me een verstandig idee. De meeste Rosso's kunnen al na enkele jaren erg mooi zijn en dat is meestal ook de bedoeling. Uitzonderingen zijn bvb Biondi-Santi, Salvione en de Vermiglio van Costanti. Diens Rosso 2017 vind ik al heel mooi, de 2018 is duidelijk wat minder vlot nu.
Met Chianti van de betere soort wacht je ook best even. Ik vind Gagliole's Rubiolo één van de mooiste "Normale" en die drink ik al dadelijk als die binnen komt, maar ik heb ook ondervonden dat ook deze er met enkele jaren fles op vooruit gaat. Met Fèlsina, Fontodi, Istine en zeker Rampolla heb je best ook wat geduld. Vignamaggio en zeker Pagliarese zijn ook jong al erg mooi. De meeste Riserva's en Gran Selezione's daarentegen vragen echt wel geduld, sommige zelfs evenveel als de betere Brunello's.

Ik probeer geduld te hebben, want ik streef naar het beste. Maar in het weekend doen we graag een flesje open dus ben ik ook op zoek naar wat onmiddellijk drinkgenot. Volgens mij is 80% van mijn rode wijnen nog niet op zijn top, maar dat kan ook overschatting zijn.
Een ander probleem is dat ik nog niet weet of ik een bepaalde wijn liever eerder jong dan wel gerijpt drink. Ik ben nog maar een paar jaar into wine, dus ben nog op ontdekking. (top)kwaliteit zal ik bijna steeds appreciëren. Maar dat valt eerlijk gezegd buiten mijn budget. (een enkel flesje misschien).
Laatste rosso die ik dronk was de 2018 Il Poggione. Voor mij was die dik ok. Topkleur, Gewoon strak en verfijnd in de mond met voldoende souplesse. De smaken en geuren benoemen vind ik extreem moeilijk.

Ik moet dringend naar een proeverij met Italiaanse wijnen Wink

Il Poggione is P/K voor mij ook van het beste dat er is. De Rosso kan ook zeker makkelijk 10 jaar mee

Brunello di Montalcino is ontstaan rond het stadje. Hooggelegen wijngaarden op zeer kalkrijke gronden. Dat geeft minder diep gekleurde wijnen met veel structuur en een grote elegantie mits wat jaren fles. De wijnen uit wijngaarden in het zuiden, in de vlaktes rond Sant' Angelo hebben een totaal ander karakter. Daar is het warmer, een totaal ander terroir. Die wijnen hebben meer kleur, lagere zuren, zijn in het algemeen ronder en voller en kunnen dikwijls ook iets jonger genuttigd worden. Il Poggione is een goede producent daar. Ik vind het enigszins jammer dat die wijnen ook dezelfde naam dragen. Aangezien daar nu eigenlijk veel meer aangeplant is dan in het kerngebied, denken de meeste liefhebbers dat die wijnen de "echte" Brunello is. Ik had liever gezien dat men wijnen uit die regio bijvoorbeeld Brunello di Sant' Angelo had genoemd, maar ja, het is nu eenmaal zo.
Als je de "echte" Brunello wil leren kennen kan ik je aanraden eens een Biondi-Santi met wat jaren op de teller te zoeken, maar helaas is dat een dure affaire. Ook hun Rosso vind ik nogal subliem, maar ik zie dat die nu al een pak duurder is dan de Brunello van Il Poggione. Andere interessante producenten uit het kerngebied zijn Conti Costanti die qua stijl voor mij het dichtst aanleunt bij BS, maar net iets vriendelijker, toegankelijker, Cerbaione, Le Chiusi, Siro Pacenti, Pian dell' Orino, Salvioni, Le Potazzine en in de meer toegankelijke prijsklasse Capanna, La Manella, Ridolfi en enkele andere.

WVD (Wijnhandel Leuvin, gespecialiseerd in het betere werk uit Frankrijk en Italië)
22-08-2021, 07:09 PM
Bericht: #46
RE: Wat ben jij aan het drinken uit Midden-Italië?
Citaat:Brunello di Montalcino is ontstaan rond het stadje. Hooggelegen wijngaarden op zeer kalkrijke gronden. Dat geeft minder diep gekleurde wijnen met veel structuur en een grote elegantie mits wat jaren fles. De wijnen uit wijngaarden in het zuiden, in de vlaktes rond Sant' Angelo hebben een totaal ander karakter. Daar is het warmer, een totaal ander terroir. Die wijnen hebben meer kleur, lagere zuren, zijn in het algemeen ronder en voller en kunnen dikwijls ook iets jonger genuttigd worden. Il Poggione is een goede producent daar. Ik vind het enigszins jammer dat die wijnen ook dezelfde naam dragen. Aangezien daar nu eigenlijk veel meer aangeplant is dan in het kerngebied, denken de meeste liefhebbers dat die wijnen de "echte" Brunello is. Ik had liever gezien dat men wijnen uit die regio bijvoorbeeld Brunello di Sant' Angelo had genoemd, maar ja, het is nu eenmaal zo.
Als je de "echte" Brunello wil leren kennen kan ik je aanraden eens een Biondi-Santi met wat jaren op de teller te zoeken, maar helaas is dat een dure affaire. Ook hun Rosso vind ik nogal subliem, maar ik zie dat die nu al een pak duurder is dan de Brunello van Il Poggione. Andere interessante producenten uit het kerngebied zijn Conti Costanti die qua stijl voor mij het dichtst aanleunt bij BS, maar net iets vriendelijker, toegankelijker, Cerbaione, Le Chiusi, Siro Pacenti, Pian dell' Orino, Salvioni, Le Potazzine en in de meer toegankelijke prijsklasse Capanna, La Manella, Ridolfi en enkele andere.

Interessante info. Tx.


Ga naar locatie: