En wat drinkt men nu eigenlijk zelf thuis bij die van Leuvin?

[Olivier]

Citaat: Van 2011 wordt hier en daar zelfs beweerd dat die op z'n retour zou zijn of op z'n minst tijd om op te drinken. Dat lijkt me absoluut niet zo met de Barbaresco's van de Produttori.

Die Ovello is natuurlijk ook een Riserva. De Roero die ik onlangs dronk van Giovanni Almondo van hetzelfde jaar was nu op dronk, dus dan zullen die Riserva’s gerust nog vele jaren meegaan. Ik blijf in ieder geval nog lang van mijn Asili.

[wvd]

(07-02-2026 02:25 PM)Olivier schreef:  

Citaat: Van 2011 wordt hier en daar zelfs beweerd dat die op z'n retour zou zijn of op z'n minst tijd om op te drinken. Dat lijkt me absoluut niet zo met de Barbaresco's van de Produttori.

Die Ovello is natuurlijk ook een Riserva. De Roero die ik onlangs dronk van Giovanni Almondo van hetzelfde jaar was nu op dronk, dus dan zullen die Riserva’s gerust nog vele jaren meegaan. Ik blijf in ieder geval nog lang van mijn Asili.

De Montefico die we in september 2024 openden ook en die was veel verder. Terwijl die, samen met Montestefano en ( in mindere mate) Rabaja toch de reputatie van steviger hebben. Misschien was het toen het fleske, maar was toch lichtjes ongerust. De Brezza's van 2011 die ik de laatste 2 jaar opende waren ook op dronk en in 1 geval al vrij ver gevorderd zelfs, dus toch beetje opletten met dit jaar.

[wvd]

   
Alweer wat ruimte gecreëerd in de kelder. De eerste Champagne was de Cuvée Madame van Andrieux-Lefort, een tikje rijker dan de Premier Cru, iets brood-brioche in de neus, maar wat minder elegant misschien. Goede Champagne aan € 30, maar niet memorabel. Dan nog een Fougueyrat 2009, een kleine Saint-Emilion, was altijd gewoon simpel, lekker, rond, maar deze was dat iets minder, wat dunner, wat meer op structuur. Als ik niet beter wist zou ik denken dat het nog te jong was, maar helaas is het net het tegenovergestelde. Voorlaatste fles en het is tijd ook. Dat kan ik niet beweren van de Clauzet 2005, die langzaamaan in topvorm komt: zeer mooie Médoc met alles op de juiste plaats en nog lang leven te gaan denk en hoop ik. Ook geen "grote" wijn, maar zijn prijs ruimschoots waar makend. De CC 2015 van Fontodi deed ik in tweeën: eerste deel in een herbotteld halfje, de rest in de karaf voor onmiddellijke consumptie. Eerste deel was goed, stevig "warm", vol, rijk, met (te)veel structuur, OK aan tafel, maar... Een week later was het tweede halfje recht uit de kelder veel aangenamer: meer open boeket, geen last van de warmte, meer donkere kers, goede, volle smaak, erg mooi. Dus als je Fontodi's CC binnen de 10 jaar wil drinken, ruim op voorhand decanteren. Dat is ook zeker het geval met de fenomenale wijnen van Guasteferro. Dit was de 2004, zijn eerste eigen botteling. Uit de fles in de karaf en even later op tafel. Geen (0) neus, dus groot glas en walsen tot gevaar op tendinitis en dan kwam hij bescheiden piepen, maar ik miste het voluptueuze fruit met de as-achtergrond. Veel tannine ook, maar gelukkig gen spoor van uitdrogen. Wijn amper half op, de rest in de karaf laten staan tot 's anderendaags. En dan... de totale metamorfose met een subliem, vol, krachtig boeket met nuance, erg volle, intense smaak met diepdonker fruit, de vulkanische-as passage, de lange, lange afdronk, grote wijn! De moraal: deze wijn minstens 24 uur op voorhand decanteren en ik kan er enkel maar naar raden hoe lang dit nog positief gaat evolueren, maar dat gaat lang zijn. Wat heeft die smerige druifluis ons allemaal aangedaan.... De 2e Champagne was een andere cuvée van Pierre Legras, best goed, maar minder onze smaak dan hun Coste Beert en Idée de Voyage die we echt super vinden. Ik ben groot liefhebber van Sangiovese, zowel in Chianti als in Montalcino en Biondi-Santi vind ik 1 van de grootste producenten van deze druif. Het was alweer een paar jaar geleden dat we hun Rosso 2013 nog in het glas hadden. Vorige fles was subliem, zeer open, Bourgondisch boeket, subtiel in de mond. Deze was helaas heel anders, dieper, harder, minder toegeeflijk, toets oud hout in de mond. Dat klinkt alsof de wijn tegen viel en dat was zo vergeleken met de vorige, maar het was nog steeds OK. Deze kwam van een andere lading en ik vermoed dus ook uit een ander vat. Enfin, nog flessen genoeg, hopelijk is de volgende terug op niveau, want aan de prijzen dat die nu gaan.... De Clos Haut Peyraguey 2004 was ook bijzonder mooi met een neus van geel fruit, vanille, saffraan, niet àl te zoet, heerlijk gewoon. Gedronken over 2 weken en geen spijt van. 2004 een minder jaar...?

[vinejo]

Ook al Sauternes 2004 geproefd waarbij ik dacht HMm hoe lekker en fris is dit..? Mss zijn de minder krachtige jaren vandaag voor ons aantrekkelijker..
PS: tendinitis

[wvd]

(19-02-2026 04:12 PM)vinejo schreef:  Ook al Sauternes 2004 geproefd waarbij ik dacht HMm hoe lekker en fris is dit..? Mss zijn de minder krachtige jaren vandaag voor ons aantrekkelijker..
PS: tendinitis

Ik heb ook Guiraud 2004, super gewoon....! Nairac 2007 daarentegen vond ik té, maar misschien betert dat nog binnen een jaar of tien, wie weet.
Zoals je zeer terecht opmerkt: voor mij is straffer niet noodzakelijk een synoniem van beter Vandaar misschien mijn voorliefde voor Bourgogne of Alpen-Nebbiolo en doe je me net iets minder plezier met Napa Cabernet e.d.
PS: helaas geen grap....

[wvd]

   
Alweer een paar erg mooie slokjes achter de kiezen. Domaine des Croix blijft een absolute favoriet, bloemetjes en fruit, superzacht, lengte, heerlijke wijn. Dat vonden we ook van de Chianti. Van hooggelegen gaarden in Lamole met wat houtrijping, is dit een heerlijke Chianti na ruim 12 jaar. Dan een meevaller uit Bordeaux. Meevaller omdat de vorige flessen tegenvielen... maar nu wat kalmer, nog altijd ruim genoeg tannines, maar er was zowaar een boeket en een volume in de mond, paste goed bij de witloof... Geen kans tegen de Longeroies 2013 uiteraard. Die is op dronk met nog ruimte, soepel, fris, aromatisch met wat donker, maar ook rood fruit, type framboos zelfs, mondvullend genoeg, goede lengte, rap leeg.. Dan iets totaal anders, beetje Bx blend maar met 32% Malbec, dan Merlot, CS en wat CF. Ik vond die wijn jong al goed, zij het lichtjes stroef, nu soepelzacht en rond met heerlijk donker fruit. Vera zag geen overeenkomst met Bx, deze was echt veel vriendelijker, lekkere wijn en als ik de huidige prijzen zie, vind ik dat niet overdreven. Gisteren dan de Pomerol gekraakt. Goed voor Bordeaux, beetje droger zoals altijd bij Bx, maar relatief zacht, mag ook wel voor Pomerol. Geen memorabele wijn, maar boven het gemiddelde. De Champagne was ook OK, vrij frisjonge kleur nog, iets meer belegen aan de neus (té vond de eega), redelijk fris met hogere zuren, redelijk licht in de mond toch, wat me enigszins verbaasde, had een beter idee van vorige flessen. Of we zijn verwend de laatste maanden, dat kan ook. REBUY? Enigszins voorspelbaar: de Bourgognes en de Chianti (sorry...) en misschien de Quimera, maar ik hou het liever bij EU-wijn...

[vinejo]

(25-02-2026 05:00 PM)wvd schreef:  Alweer een paar erg mooie slokjes achter de kiezen. Domaine des Croix blijft een absolute favoriet, bloemetjes en fruit, superzacht, lengte, heerlijke wijn. Dat vonden we ook van de Chianti. Van hooggelegen gaarden in Lamole met wat houtrijping, is dit een heerlijke Chianti na ruim 12 jaar. Dan een meevaller uit Bordeaux. Meevaller omdat de vorige flessen tegenvielen... maar nu wat kalmer, nog altijd ruim genoeg tannines, maar er was zowaar een boeket en een volume in de mond, paste goed bij de witloof... Geen kans tegen de Longeroies 2013 uiteraard. Die is op dronk met nog ruimte, soepel, fris, aromatisch met wat donker, maar ook rood fruit, type framboos zelfs, mondvullend genoeg, goede lengte, rap leeg.. Dan iets totaal anders, beetje Bx blend maar met 32% Malbec, dan Merlot, CS en wat CF. Ik vond die wijn jong al goed, zij het lichtjes stroef, nu soepelzacht en rond met heerlijk donker fruit. Vera zag geen overeenkomst met Bx, deze was echt veel vriendelijker, lekkere wijn en als ik de huidige prijzen zie, vind ik dat niet overdreven. Gisteren dan de Pomerol gekraakt. Goed voor Bordeaux, beetje droger zoals altijd bij Bx, maar relatief zacht, mag ook wel voor Pomerol. Geen memorabele wijn, maar boven het gemiddelde. De Champagne was ook OK, vrij frisjonge kleur nog, iets meer belegen aan de neus (té vond de eega), redelijk fris met hogere zuren, redelijk licht in de mond toch, wat me enigszins verbaasde, had een beter idee van vorige flessen. Of we zijn verwend de laatste maanden, dat kan ook. REBUY? Enigszins voorspelbaar: de Bourgognes en de Chianti (sorry...) en misschien de Quimera, maar ik hou het liever bij EU-wijn...

Quimera,vorig jaar gedronken en vond ik absoluut top.

[wvd]

(25-02-2026 05:12 PM)vinejo schreef:  

(25-02-2026 05:00 PM)wvd schreef:  Alweer een paar erg mooie slokjes achter de kiezen. Domaine des Croix blijft een absolute favoriet, bloemetjes en fruit, superzacht, lengte, heerlijke wijn. Dat vonden we ook van de Chianti. Van hooggelegen gaarden in Lamole met wat houtrijping, is dit een heerlijke Chianti na ruim 12 jaar. Dan een meevaller uit Bordeaux. Meevaller omdat de vorige flessen tegenvielen... maar nu wat kalmer, nog altijd ruim genoeg tannines, maar er was zowaar een boeket en een volume in de mond, paste goed bij de witloof... Geen kans tegen de Longeroies 2013 uiteraard. Die is op dronk met nog ruimte, soepel, fris, aromatisch met wat donker, maar ook rood fruit, type framboos zelfs, mondvullend genoeg, goede lengte, rap leeg.. Dan iets totaal anders, beetje Bx blend maar met 32% Malbec, dan Merlot, CS en wat CF. Ik vond die wijn jong al goed, zij het lichtjes stroef, nu soepelzacht en rond met heerlijk donker fruit. Vera zag geen overeenkomst met Bx, deze was echt veel vriendelijker, lekkere wijn en als ik de huidige prijzen zie, vind ik dat niet overdreven. Gisteren dan de Pomerol gekraakt. Goed voor Bordeaux, beetje droger zoals altijd bij Bx, maar relatief zacht, mag ook wel voor Pomerol. Geen memorabele wijn, maar boven het gemiddelde. De Champagne was ook OK, vrij frisjonge kleur nog, iets meer belegen aan de neus (té vond de eega), redelijk fris met hogere zuren, redelijk licht in de mond toch, wat me enigszins verbaasde, had een beter idee van vorige flessen. Of we zijn verwend de laatste maanden, dat kan ook. REBUY? Enigszins voorspelbaar: de Bourgognes en de Chianti (sorry...) en misschien de Quimera, maar ik hou het liever bij EU-wijn...

Quimera,vorig jaar gedronken en vond ik absoluut top.

Wat zou je dan wel niet vinden van hun topcuvées..? Er moet buiten nog wat Quimera 2006 en 2007 (en 1 gewone Malbec) ook nog een Bellavista liggen denk ik. Da's voor later dan.

[wvd]

   
Ik voel me net die ene paus die enkel wit voedsel wou eten... Enfin, het was dus een beetje een "white label" week. Alweer 2 nieuwe Champagnes, allebei zeer OK, als ik het me goed herinner was de ene wat frisser, de andere wat rijker, maar 't is alweer zo lang geleden... De Bosquets was super! Een Côtes du Rhône van 9 jaar en zo mooi gerijpt en nog fris, topwijn aan geweldige rqp en zo zijn er wel meer in die regio. Dan een Odoul die ik achteloos uit een rechtopstaande doos rukte denkende dat het de "gewone" Bourgogne was... Ook bij openen niks gezien, ingegoten en... toch wel diepe kleur, nog ingetogen boeket (2020...), maar vrij volumineus in de mond met forse afdronk. Vera zei "dat doet me aan Nuits denken" en dus keek ik eens goed, want voor een Bourgogne, zelfs in een jaar als 2020 was er wel erg veel materie in die wijn. Dat kon eigenlijk niet en pas toen eens goed gekeken en... Enfin, niet getreurd, het was een beetje kindermoord, maar het was toch al lekker, niet de meest genuanceerde, maar goed. 's Anderendaags was de wijn al een pak meer open, duidelijk de donkerdere fruiten met wat aardse tonen, heel goed eigenlijk! Over La Mauriane had ik het elders al, daags nadien hadden we dan de Quinault. Die was iets lichter, maar al mooi open, fruitig, elegant, lekkere Bx. "Condrieu moet jong gedronken worden" lees je in alle boekskes. Deze was niet jong meer. De kleur was fris, maar we bespeurden een toets oxidatiefs bij eerste indruk. De stuivende jonge-Viognier aroma's waren weg, maar wat een lekkere wijn toch: zeer genuanceerde neus, nu wat meer kruidig, meer meloenachtig fruit, volmondig, lange afdronk. Ik had hem net uit de kelder geopend en daarna in de rigo gestopt, maar op zo'n 15° vonden we hem mooier dan koeler, want dan verloor hij wat aan nuance en zelfs aan mondvolume. Rebuy? Altijd ne moeilijke.... De Champagnes waren mooi, maar zo zijn er nog aan die prijzen, de Bosquets is een no-brainer wat aankoop betreft en Bx heb ik genoeg.

[wvd]

Verdere verzamelde commentaren van mijn drankmisvbruik vind je vanaf nu in de discussie "WVD: thuis proeven zonder pardon"