WVD: thuis proeven zonder pardon

[wvd]

   
Deze keer alleen wijnen waar we blij mee waren.
Jullie weten dat ik nogal hou van Pinot "aan de grens" en Èpineuil is zowat de meest noordelijke plek waar in Frankrijk nog Pinot Noir groeit. Deze komt dan wel uit een zeer warm jaar, wat dan zorgt voor iets meer body, maar het type blijft frisse Pinot. Laatste fles in de kelder en was erg mooi met nog te verwachten evolutie. Dan een oude staalfles opgehaald, een Syrah uit Bolgheri. Ik ben niet zo voor die soort experimenten, maar de wijn gaf me ongelijk. Alweer geen echt grote wijn (ook geen grote prijs denk ik), maar lekker rond en vol en ik zou het niet dadelijk als Syrah herkend hebben. Clauzet is ook een decennium of 2 een uitstekende koop geweest. Dit was het eerste jaar dat ik kocht, nu 22 jaar en op z'n top, mooie wijn, wat rustieker dan de 2009, maar da lijkt me logisch. In Montalcino maken ze mijn misschien, buiten Bourgogne, meest favoriete wijnen en zeker de laatste jaren heb ik daar immens mooie wijnen van geproefd. Ook Capanna heeft een weg afgelegd sinds dit eerste jaar dat ik hiervan kocht, de 2010. Deze was in het begin ook nogal voorzien van iets te stevige tannines, maar na 15 jaar is hij mooi afgerond geraakt en helemaal op dronk met nog toekomst. Enfin, de fles was leeg en dat zegt genoeg. Ook de Prosecco was echt een meevaller. Dit was een 2024 en we vinden die echt veel lekkerder dan de 2023.
We hadden wat te vieren deze week, vandaar nog meer bubbels dan anders. Fris zoals het moet met Prosecco, maar ook mooi volume en heerlijk fruitige, licht minerale afdronk. Dan 2 wat contrasterende type Champagne: de zeer intens, zinderend minerale, genuanceerde Calsac, een meer "intellectueel" type en dan de bredere, meer hedonistische maar ook verfijnde Colin. Onze voorkeur ging deze keer toch naar de Colin en die is dan nog wat goedkoper ook (dacht ik...?) Rebuy?: zeker Capanna en Colin zou ik overwegen. Clauzet niet, maar alleen omdat omdat de kelder letterlijk vol Bordeaux ligt. De Gruhier is ook een no-brainer. Ik proefde de nieuwe jaren tijdens de Grands Jours, die man is zeker de omweg waard.

[vinejo]

(04-04-2026 12:34 PM)wvd schreef:  Deze keer alleen wijnen waar we blij mee waren.
Jullie weten dat ik nogal hou van Pinot "aan de grens" en Èpineuil is zowat de meest noordelijke plek waar in Frankrijk nog Pinot Noir groeit. Deze komt dan wel uit een zeer warm jaar, wat dan zorgt voor iets meer body, maar het type blijft frisse Pinot. Laatste fles in de kelder en was erg mooi met nog te verwachten evolutie. Dan een oude staalfles opgehaald, een Syrah uit Bolgheri. Ik ben niet zo voor die soort experimenten, maar de wijn gaf me ongelijk. Alweer geen echt grote wijn (ook geen grote prijs denk ik), maar lekker rond en vol en ik zou het niet dadelijk als Syrah herkend hebben. Clauzet is ook een decennium of 2 een uitstekende koop geweest. Dit was het eerste jaar dat ik kocht, nu 22 jaar en op z'n top, mooie wijn, wat rustieker dan de 2009, maar da lijkt me logisch. In Montalcino maken ze mijn misschien, buiten Bourgogne, meest favoriete wijnen en zeker de laatste jaren heb ik daar immens mooie wijnen van geproefd. Ook Capanna heeft een weg afgelegd sinds dit eerste jaar dat ik hiervan kocht, de 2010. Deze was in het begin ook nogal voorzien van iets te stevige tannines, maar na 15 jaar is hij mooi afgerond geraakt en helemaal op dronk met nog toekomst. Enfin, de fles was leeg en dat zegt genoeg. Ook de Prosecco was echt een meevaller. Dit was een 2024 en we vinden die echt veel lekkerder dan de 2023.
We hadden wat te vieren deze week, vandaar nog meer bubbels dan anders. Fris zoals het moet met Prosecco, maar ook mooi volume en heerlijk fruitige, licht minerale afdronk. Dan 2 wat contrasterende type Champagne: de zeer intens, zinderend minerale, genuanceerde Calsac, een meer "intellectueel" type en dan de bredere, meer hedonistische maar ook verfijnde Colin. Onze voorkeur ging deze keer toch naar de Colin en die is dan nog wat goedkoper ook (dacht ik...?) Rebuy?: zeker Capanna en Colin zou ik overwegen. Clauzet niet, maar alleen omdat omdat de kelder letterlijk vol Bordeaux ligt. De Gruhier is ook een no-brainer. Ik proefde de nieuwe jaren tijdens de Grands Jours, die man is zeker de omweg waard.

Allez proficiat dan hè! (Kleinkind?)

[wvd]

(04-04-2026 04:31 PM)vinejo schreef:  

(04-04-2026 12:34 PM)wvd schreef:  Deze keer alleen wijnen waar we blij mee waren.
Jullie weten dat ik nogal hou van Pinot "aan de grens" en Èpineuil is zowat de meest noordelijke plek waar in Frankrijk nog Pinot Noir groeit. Deze komt dan wel uit een zeer warm jaar, wat dan zorgt voor iets meer body, maar het type blijft frisse Pinot. Laatste fles in de kelder en was erg mooi met nog te verwachten evolutie. Dan een oude staalfles opgehaald, een Syrah uit Bolgheri. Ik ben niet zo voor die soort experimenten, maar de wijn gaf me ongelijk. Alweer geen echt grote wijn (ook geen grote prijs denk ik), maar lekker rond en vol en ik zou het niet dadelijk als Syrah herkend hebben. Clauzet is ook een decennium of 2 een uitstekende koop geweest. Dit was het eerste jaar dat ik kocht, nu 22 jaar en op z'n top, mooie wijn, wat rustieker dan de 2009, maar da lijkt me logisch. In Montalcino maken ze mijn misschien, buiten Bourgogne, meest favoriete wijnen en zeker de laatste jaren heb ik daar immens mooie wijnen van geproefd. Ook Capanna heeft een weg afgelegd sinds dit eerste jaar dat ik hiervan kocht, de 2010. Deze was in het begin ook nogal voorzien van iets te stevige tannines, maar na 15 jaar is hij mooi afgerond geraakt en helemaal op dronk met nog toekomst. Enfin, de fles was leeg en dat zegt genoeg. Ook de Prosecco was echt een meevaller. Dit was een 2024 en we vinden die echt veel lekkerder dan de 2023.
We hadden wat te vieren deze week, vandaar nog meer bubbels dan anders. Fris zoals het moet met Prosecco, maar ook mooi volume en heerlijk fruitige, licht minerale afdronk. Dan 2 wat contrasterende type Champagne: de zeer intens, zinderend minerale, genuanceerde Calsac, een meer "intellectueel" type en dan de bredere, meer hedonistische maar ook verfijnde Colin. Onze voorkeur ging deze keer toch naar de Colin en die is dan nog wat goedkoper ook (dacht ik...?) Rebuy?: zeker Capanna en Colin zou ik overwegen. Clauzet niet, maar alleen omdat omdat de kelder letterlijk vol Bordeaux ligt. De Gruhier is ook een no-brainer. Ik proefde de nieuwe jaren tijdens de Grands Jours, die man is zeker de omweg waard.

Allez proficiat dan hè! (Kleinkind?)

Haha, nee, de reden waarom ik dit hier post....

[wvd]

   
Veel bubbels, maar ja, 't was ook Pasen hee... Vier rode wijnen, 2 meevallers, 2 tegenvallers en het was erg oneerlijk verdeeld tussen Frankrijk en Italië wat dat betreft. Beginnen met de laatste in de rij. Geopend met Pasen dan nog, bij een (uitstekende!) kalfsblanquette. Ik ben fan van Fournier en ook van 2013, maar deze fles was van een ander gedacht... Begon wel met een initieel mooi fruitje aan de relatief donkere kant, maar in de mond voldeed de wijn aan alle vooroordelen van zowel 2013 als Fixin: zuur en teveel tannine... En zeggen dat we vorige flessen zo mooi vonden een paar jaar terug, afknapper... Niet veel beter dan de Lafon-Rochet 2003, lees er hier alles over.
We zijn nu toch van achter naar voor bezig dus eerst de Chianti. Een Pagliarese annata 2016. Heerlijke wijn is dit. Gemaakt door het Fèlsina team, maar van de originele Pagliarese wijngaarden. Ach... Chianti.... Ik blijf het me afvragen: waarom ligt er zoveel Bx in mijne kelder en zo weinig Sangiovese? Kost de helft en is 2 keer zo lekker. Maar, eerlijk, de ster van de reeks was de Guastaferro Taurasi Primum 2011. Dat is GROTE WIJN! Helaas nog maar enkele flessen beschikbaar in onze kelder...
Bortolomiol's Prior is zowat 1 van onze "huis" Prosecco's aan het worden en altijd even lekker. Maar met Pasen dan eerst deze Orior van Legras met groot succes. De 'instap" Champagne van het huis denk ik, kocht dat aan nog geen € 30 en 't is superlekker. Misschien net wat minder nuance dan hun Coste Beert of Monographie, maar wie let daar nu op met Pasen... Ferrari daarna, speciaal gekozen wegens een aanwezige Ferrari-fan, maar uiteraard kende hij dat al. Ik vond dat altijd erg mooi, maar was toch beetje afknapper na de Sjempie wegens wat droger en strenger en een mineraal-metalige toon. Was zeker de confrontatie, want het restje 's anderendaags is ons zeer goed bevallen.

[wvd]

   
Beide Bordeaux waren iets succesvoller dan de GCC van vorige foto. Enfin, de Croix de Gay dan toch. Mooi gedecanteerd want toch al wat droesem, beetje lucht had hij ook nodig, maar was een sappige, vrij lekkere "klassieke" Bordeaux met wat van de mollige zachtheid die je toch mag verwachten van Pomerol. De andere was totaal anders, veel krachtiger, meer animale tonen, eerst vooral leer, daarna toch ook een beetje minder edele geuren, maar ik vond hem vooral in de mond vrij mooi, de eega vond hem ondrinkbaar. Ook deze in karaf gegoten wegens enorme hoeveelheid droesem, die gelukkig nogal fel vastplakte. Eerst deel in een halfje gegoten, dat staat nog te wachten voor binnenkort. Ik hou wel van die krachtige, toch iets rustieke stijl van dit merk, maar Vera vind het niet te zuipen. De witte Mâcon-Villages 2022 was een meevaller voor dit soort prijzen. Niet de vetste Chardo, maar heel zuiver en gewoon lekker zonder meer. De rode Bourgogne 2019 van Noëllat was schitterend! Wat is (was...?) dat toch een prachtig domein dat deftig onder de radar zat en dus nog zeer aantrekkelijke prijzen had... Fles was rap leeg, puur hedonisme is dat en voor een "gewone" Bourgogne eigenlijk een vrij rijke wijn. Heb ik daar wel genoeg van in de kelder gestopt? We zijn duidelijk fan van Pierre Legras en deze Coste Beert staat een trapje hoger dan de Orior, wat zich uit in een iets strakker boeket, wat meer nuance ook misschien, lekker tot en met wat meer materie ook. We hadden hem als apero en daarna aan tafel, waar hij misschien net iets beter tot uiting komt, terwijl de Orior een echte aperitief Champagne is. Enfin, dat was ons gevoel nu we ze allebei dronken met een paar dagen tussen. Ik had Vera wijs gemaakt dat ik een Bordeaux ging openen - ik doe dat nogal eens om haar wat te pesten - en had ook die glazen klaar. De kleur was misschien nog net donker genoeg om ermee door te kunnen, maar ze zei dat ze dus niet bevooroordeeld was, want dit vond ze toch al mooi aan de neus...
Nu ja, ik had de wijn wel al in de karaf gedaan, maar het duurde echt nog wel even voor die doorhad waar hji was. Maar wat een heerlijke wijn werd het na even open en veel walsen. OK, Vera vond hem eerst nog wat jong, er is nog tannine, maar zeker aan tafel was dit zoo mooi!
ach, ach ach, waarom ligt er zo weinig Sangiovese in de kelder en zo veel Bordeaux...
Misschien moet ik hier een ruilprogramma openen...?
En dan nog Guimbalet... De fles is nog niet helemaal leeg, maar ik heb ze er toch maar weer bij gezet. Sauternes-Barsac en wellicht nog een paar rand appellaties vind ik de mooiste wijnen van Bordeaux. Dit is een onbekend klein domein, maar wat een schitterende wijn hebben die gemaakt in 2013! Helemaal mijn type: elegant, romig-vol, zoet maar niet té zeer genuanceerd met vanille-saffraan-appelsienschil en droger op de lange afdronk. Ik kocht dit bij een négoce in Bordeaux, nooit meer ergens gezien, iemand tips? Rebuy? Op de Bordeaux na, zowat alles.

[vinejo]

(12-04-2026 11:15 AM)wvd schreef:  Beide Bordeaux waren iets succesvoller dan de GCC van vorige foto. Enfin, de Croix de Gay dan toch. Mooi gedecanteerd want toch al wat droesem, beetje lucht had hij ook nodig, maar was een sappige, vrij lekkere "klassieke" Bordeaux met wat van de mollige zachtheid die je toch mag verwachten van Pomerol. De andere was totaal anders, veel krachtiger, meer animale tonen, eerst vooral leer, daarna toch ook een beetje minder edele geuren, maar ik vond hem vooral in de mond vrij mooi, de eega vond hem ondrinkbaar. Ook deze in karaf gegoten wegens enorme hoeveelheid droesem, die gelukkig nogal fel vastplakte. Eerst deel in een halfje gegoten, dat staat nog te wachten voor binnenkort. Ik hou wel van die krachtige, toch iets rustieke stijl van dit merk, maar Vera vind het niet te zuipen. De witte Mâcon-Villages 2022 was een meevaller voor dit soort prijzen. Niet de vetste Chardo, maar heel zuiver en gewoon lekker zonder meer. De rode Bourgogne 2019 van Noëllat was schitterend! Wat is (was...?) dat toch een prachtig domein dat deftig onder de radar zat en dus nog zeer aantrekkelijke prijzen had... Fles was rap leeg, puur hedonisme is dat en voor een "gewone" Bourgogne eigenlijk een vrij rijke wijn. Heb ik daar wel genoeg van in de kelder gestopt? We zijn duidelijk fan van Pierre Legras en deze Coste Beert staat een trapje hoger dan de Orior, wat zich uit in een iets strakker boeket, wat meer nuance ook misschien, lekker tot en met wat meer materie ook. We hadden hem als apero en daarna aan tafel, waar hij misschien net iets beter tot uiting komt, terwijl de Orior een echte aperitief Champagne is. Enfin, dat was ons gevoel nu we ze allebei dronken met een paar dagen tussen. Ik had Vera wijs gemaakt dat ik een Bordeaux ging openen - ik doe dat nogal eens om haar wat te pesten - en had ook die glazen klaar. De kleur was misschien nog net donker genoeg om ermee door te kunnen, maar ze zei dat ze dus niet bevooroordeeld was, want dit vond ze toch al mooi aan de neus...
Nu ja, ik had de wijn wel al in de karaf gedaan, maar het duurde echt nog wel even voor die doorhad waar hji was. Maar wat een heerlijke wijn werd het na even open en veel walsen. OK, Vera vond hem eerst nog wat jong, er is nog tannine, maar zeker aan tafel was dit zoo mooi!
ach, ach ach, waarom ligt er zo weinig Sangiovese in de kelder en zo veel Bordeaux...
Misschien moet ik hier een ruilprogramma openen...?
En dan nog Guimbalet... De fles is nog niet helemaal leeg, maar ik heb ze er toch maar weer bij gezet. Sauternes-Barsac en wellicht nog een paar rand appellaties vind ik de mooiste wijnen van Bordeaux. Dit is een onbekend klein domein, maar wat een schitterende wijn hebben die gemaakt in 2013! Helemaal mijn type: elegant, romig-vol, zoet maar niet té zeer genuanceerd met vanille-saffraan-appelsienschil en droger op de lange afdronk. Ik kocht dit bij een négoce in Bordeaux, nooit meer ergens gezien, iemand tips? Rebuy? Op de Bordeaux na, zowat alles.

Zou de rustieke toets van de Mauriane ook niet met de jaargang 2008 te maken hebben?

[wvd]

(12-04-2026 06:01 PM)vinejo schreef:  

(12-04-2026 11:15 AM)wvd schreef:  Beide Bordeaux waren iets succesvoller dan de GCC van vorige foto. Enfin, de Croix de Gay dan toch. Mooi gedecanteerd want toch al wat droesem, beetje lucht had hij ook nodig, maar was een sappige, vrij lekkere "klassieke" Bordeaux met wat van de mollige zachtheid die je toch mag verwachten van Pomerol. De andere was totaal anders, veel krachtiger, meer animale tonen, eerst vooral leer, daarna toch ook een beetje minder edele geuren, maar ik vond hem vooral in de mond vrij mooi, de eega vond hem ondrinkbaar. Ook deze in karaf gegoten wegens enorme hoeveelheid droesem, die gelukkig nogal fel vastplakte. Eerst deel in een halfje gegoten, dat staat nog te wachten voor binnenkort. Ik hou wel van die krachtige, toch iets rustieke stijl van dit merk, maar Vera vind het niet te zuipen. De witte Mâcon-Villages 2022 was een meevaller voor dit soort prijzen. Niet de vetste Chardo, maar heel zuiver en gewoon lekker zonder meer. De rode Bourgogne 2019 van Noëllat was schitterend! Wat is (was...?) dat toch een prachtig domein dat deftig onder de radar zat en dus nog zeer aantrekkelijke prijzen had... Fles was rap leeg, puur hedonisme is dat en voor een "gewone" Bourgogne eigenlijk een vrij rijke wijn. Heb ik daar wel genoeg van in de kelder gestopt? We zijn duidelijk fan van Pierre Legras en deze Coste Beert staat een trapje hoger dan de Orior, wat zich uit in een iets strakker boeket, wat meer nuance ook misschien, lekker tot en met wat meer materie ook. We hadden hem als apero en daarna aan tafel, waar hij misschien net iets beter tot uiting komt, terwijl de Orior een echte aperitief Champagne is. Enfin, dat was ons gevoel nu we ze allebei dronken met een paar dagen tussen. Ik had Vera wijs gemaakt dat ik een Bordeaux ging openen - ik doe dat nogal eens om haar wat te pesten - en had ook die glazen klaar. De kleur was misschien nog net donker genoeg om ermee door te kunnen, maar ze zei dat ze dus niet bevooroordeeld was, want dit vond ze toch al mooi aan de neus...
Nu ja, ik had de wijn wel al in de karaf gedaan, maar het duurde echt nog wel even voor die doorhad waar hji was. Maar wat een heerlijke wijn werd het na even open en veel walsen. OK, Vera vond hem eerst nog wat jong, er is nog tannine, maar zeker aan tafel was dit zoo mooi!
ach, ach ach, waarom ligt er zo weinig Sangiovese in de kelder en zo veel Bordeaux...
Misschien moet ik hier een ruilprogramma openen...?
En dan nog Guimbalet... De fles is nog niet helemaal leeg, maar ik heb ze er toch maar weer bij gezet. Sauternes-Barsac en wellicht nog een paar rand appellaties vind ik de mooiste wijnen van Bordeaux. Dit is een onbekend klein domein, maar wat een schitterende wijn hebben die gemaakt in 2013! Helemaal mijn type: elegant, romig-vol, zoet maar niet té zeer genuanceerd met vanille-saffraan-appelsienschil en droger op de lange afdronk. Ik kocht dit bij een négoce in Bordeaux, nooit meer ergens gezien, iemand tips? Rebuy? Op de Bordeaux na, zowat alles.

Zou de rustieke toets van de Mauriane ook niet met de jaargang 2008 te maken hebben?

Mogelijk, anderzijds, er zat al wel een massa droesem in de fles, dus verwachtte ik een iets soepeler wijn. Intussen 2e halfje geopend op uitgedronken en dat had de wijn toch goed gedaan: zuiverder aroma want het overdreven, heu "animaal" aroma was sterk verminderd waardoor het fruit meer boven kwam. Ik heb nog hoop voor deze, maar eerlijk, komt niet aan de knoessels van de Clos Manou 2008...

[wvd]

Nou, ik doe toch mijn best om af en toe te stoefen met de fantastische wijnen die ik uit mijn kelder opvis hé...
   

We begonnen de week (!) met een Battenfeld-Spanier Pinot Noir Holzfass 2018. We dronken dat bij Thais geïnspireerde curry en de wijn ging er perfect bij: mooie Pinot, maar (gelukkig) "anders" dan Bourgogne, ronder, fruitiger, niet de grote nuance of finesse, maar gewoon heel lekker. Ik weet niet wat het terroir is daar in Rheinhessen, maar ik had de indruk dat het er minder kalkig is, meer zand-klei of zoiets. Het hout was er niet in te bespeuren. Al bij al een mooi versmolten, lekkere, "zoete" wijn die we in 2023 nog verkochten aan € 17,50. Van een koopje gesproken...
Dan een paar Champagnes erdoor gedraaid, want de egga ging al op voorvakantie en ik volg volgende week. Mooi altijd die Rousseau Mongolfière, naar de frissere kant (Extra Brut), meer type aperitief, licht mineralig. Deze fles Leclerc-Briant Brut is ook een Extra Brut eigenlijk. Het was mijn laatste fles van dit lot en begon iets belegen te worden eerst. Kwam wel open in het glas, ruimer en breder dan de Rousseau, ik vind deze eigenlijk nog iets mooier.
Over de Bordeaux postte ik al, maar ik herhaal het hier graag: De eega is een paar dagen uithuizig en ik heb haar beloofd dat ik dan wat Bordeaux zou drinken, want da's niet hare meug. Ik ben begonnen met een Lanessan 2009. Een producent die over een topterroir beschilt, maar helaas komt dat er al decennia niet echt uit. En toch... zeker genoten van deze pure, gewoonweg lekkere Médoc. Lichter dan je zou verwachten van een 2009, maar dat stoorde me niet, integendeel misschien, want de wijn was à point. Volgende was opnieuw een 2009, nu van de overkant van de Gironde in Fronsac: Moulin Haut Laroque. Donkerder, jonger, krachtiger en op dag 1 nog wat stroefjes, maar dat werkte wel aan tafel. Op dag 2 veel meer versmolten, tannines ronder en vetter, zeer, zeer mooie wijn en zijn prijs meer dan waard. Nog 6 te gaan en dit gaat nog beteren. Het is 1 van mijn favoriete Fronsacs, samen met Dalem. En dan een ferme tegenvaller, zeker omdat ik altijd hoog opgeef van deze producent, maar Clos Manou 2012 voldeed absoluut niet aan de verwachting. OK, het is goed gemaakt, het is puur van aroma enzovoort, maar de wijn is te dun en te zuur. Overgegoten in halfje en vandaag opnieuw, maar helaas weinig verbetering. Ik had die samen gekocht met de uitstekende 2008 en de nog niet geopende 2014 in de hoop dat deze 2012 zowat de weg ging openen met een iets lichter profiel, maar al meer afgerond, maar deze fles was niet op niveau. Ik hoopte nog op het tweede halfje, maar dat was zeker geen vooruitgang.
De redding kwam dan van Smith&Woodhouse Vintage Port 1994. Dit is nog jong redelijk van kleur, geen purper meer, maar dieprood, geen oranje. Dat vind ik dan nog jong, maar de wijn is al heerlijk versmolten, zacht en vol, diepfruitig, "pruimig" met streepje cacao, maar nog geen citrus en erg lang. 1994 was dan ook een groot jaar en deze gaat ouder worden dan ik.

[wvd]

   
De Bordeaux-opruiming in de kelder gaat onverminderd door: er is gewoon teveel van
Misschien moet ik op dit forum een kleine ruilhandel organiseren: rode Bordeaux voor zoete witte en vooral goede Chianti, Brunello, Valpolicella, dat soort wijnen, maar ik vrees dat er maar weinig forummers zijn die dat in de kelder hebben....
Niet dat de Bx op deze foto niet goed waren, integendeel, maar de eega drinkt het helemaal niet graag en er liggen hier nog zowat 500 flessen....
De Clauzet hadden we onlangs nog en ik had deze herbotteld in een halfje. Het halfje een 14-tal dagen later was mooier dan de eerste helft, wat toch iets zegt over het nog aanwezige potentieel. De Cantenac komt ook in de drinkzone, een sappige, niet al te stevige, "goede" Saint-Emilion. Berloquet was veel beter, zelfs de vrouw vond hem "best OK". Ik vond hem voor een GCC van 2005 en dit niveau (topwijngaard!) misschien nét dat tikje voortzetting in de mond missen, nét iets te licht daar, maar anders erg mooie neus en smaak en deftige lengte en ook hier meer lekker dan complex. Nog 9 flessen... We zijn erg fan van Fournier en 2021, maar deze fles was minder. Boeket was wel weer zeer stuivend, fruitig, maar in de mond toch wat dunner dan vorige fles met hier een rauw kantje, bizar. De Conterno was van een totaal ander kaliber, een zeer dense wijn met (te?)veel van alles. Vera vond hem te jong, wellicht vanwege de hoge densiteit en nog aanwezige tannine, hoewel ik in 't algemeen een Barbera binnen de, zeg, 10 jaar zou drinken. De ster van de reeks was een absoluut sublieme Barbaresco van de altijd betrouwbare Produttori. 2008 was een mooi jaar en de wijn was perfect op dronk met nog voldoende structuur, de befaambe Nebbiolo-tannines zijn herkenbaar, geweldig verfijnde neus met diepte, subtiel maar krachtig in de mond en ellenlange afdronk. Grote wijn en veel minder duur dan de Barbera van Conterno. De Champagne was schitterend, we zijn echt fan geworden van deze producent.

[wvd]

   
Deze week mooi verdeeld tussen Frankrijk en Italië, allemaal nogal goede wijnen. De Mercurey Chazots 2019 was zeker OK, maar het lieflijke fruit van de jonge wijn was wat weggeëbd, de wijn was wat breder geworden er was een vleug hout merkbaar en ik denk (en hoop...) dat hij nu nood heeft aan een jaar of 2 fles om wat diepere aroma's te genereren. Goed, maar zwaar geklopt door Fournier's Bourgogne 2016, die was echt super! Zeer expressief, volop rood fruit, totaal onweerstaanbaar, 10 jaar en geen spetter sleet op. 2016 was wel een topjaar, maar toch. Gebruik makend van de hittegolf, was ik de kelder ingedoken om inventaris te maken en tot mijn niet geringe verbazing bleken er van Croix Violette 2012 eens zoveel flessen dan verwacht. Ik herinnerde me een zeer krachtige, donkere, intense wijn om jàren te vergeten. 2012 was een jaar met zeer lage rendementen, remember, en Croix Violette gaf altijd al een laag rendement (de wijngaard is intussen jammer genoeg gerooid), maar in 2012 zaten we echt hééél laag. De wijn gedecanteerd, redelijk wat droesem, toch nog heel diepe kleur voor Pinot. Ik had amper boeket verwacht, maar er kwam toch wel wat boven en in de loop van de avond werd dat alsmaar expressiever, geen haast mee dus. Zeer intense wijn, vrij vol, romig met nog structuur, donkerder fruit vooral, redelijk gelaagd en opvallend lange afdronk. Duidelijk een grotere wijn, maar mist die onmiddellijke charme van de simpelere Bourgogne, eerder iets voor herfst en winter.... binnen een jaar of 5 à 10. De Italianen lieten zich niet onbetuigd met eerst een stevige Rampolla Chianti 2013 en dat is altijd wel even wennen. Ik hou wel van de branie van die wijn, na 13 jaar nog steeds ruim voldoende stevig voor nog eens 13 jaar denk ik! Maar het kwam zeer goed met een heerlijk open plooiend boeket met dieprood fruit en kruiden. Erg mooie wijn. De Cortonesi La Manella Rosso di Montalcino 2016 tapt uit een gans ander vaatje. Begint met een prachtige kleur, voor mij geeft Sangiovese echt de allermooiste rode kleuren, gevolgd door een lieflijker, fruitiger boeket met een fractie blauwe pruim in het rode fruit. Toch ook nog een streepe tannine op de afdronk, soepeler toch dan bij de Rampolla. Twee flessen van teruggevonden bij het herschikken en inventariseren en dus maar dadelijk 1 getest: meevaller! Even opgezocht en we verkochten dat aan nog geen € 18... De laatste wijn was 1 van een ganse reeks stalen die ik ooit ontving van deze redelijk grote maar toch wel erg goede producent. Puglia maakt wijnen die nogal eens vergeten worden en dat is redelijk onterecht vind ik. De bekendste druif daar is Primitivo en ook daar dronk en proefde ik ooit al mooie exemplaren, maar dat zijn meestal wel zeer krachtige, erg alcoholrijke wijnen met soms zelfs nog met restsuiker. Ik hou veel meer van 2 andere, mijns inziens interessantere rode druiven uit de regio: Negroamaro en Nero di Troia de druif in deze wijn. Ik vond indertijd het ganse gamma mooi, maar ben er toch niet mee begonnen, want ik had al last genoeg om de fantastische wijnen van Guastaferro aan de man te brengen... Dit is hun topcuvée in Castel del Monte, ook niet de meest hippe AOP. Maar deze 20-jarige wijn is mooi, zeer mooi! Aantrekkelijke, mooie, diepe kleur, een moeilijk te omschrijven compleet met vaag donkerder fruit met hintjes van cacao, er zat van alles in, maar niets echt dominerend. Helemaal bevredigend, vol, zacht en soepel in de mond met grote bevredigingsfactor, wellicht helpen de totaal versmolten tannines, en zeer goede afdronk. Jammer dat ik maar 1 fles had..
Rebuy? Zeker de Bourgogne van Fournier en de La Manella. Moest ik nog zo'n Castel del Monte tegenkomen, dan zo ik dat wel eens durven proberen. De Rampolla vind ik altijd zo eigen, zo karaktervol, maar de eega is er vanwege de stevige tannines niet echt fan van...